Mike Zanting

Het begin

"Ik volgde mijn eerste toneellessen op de basisschool in Emmen. Toen was ik zes jaar oud. De docent kwam na de reeks toneellessen naar mijn moeder toe en stelde voor om mij in te schrijven voor de jeugdtheaterschool, omdat ik zoveel plezier in het spelen had en veel verbeelding had."

De toekomst

"Ik wil graag blijven spelen en maken. Mijn droom is om nog meer verborgen queerverhalen te vertellen en misschien ooit wel met een solo in Carré te staan. Ook wil ik graag theater blijven maken buiten de Randstad. Cultuur in de provincie moeten we waarborgen en beschermen, maar programmeurs moeten ook lef tonen en nieuwe dingen programmeren. Verder hoop ik de rest van mijn leven op het toneel te staan met mensen die houden van het vak, willen blijven leren en veilig met elkaar willen experimenteren."

Wat vind je van de nominatie? 

"Ik ben totaal verrast en geraakt. Het voelt bijzonder om zo kort na het afstuderen gezien en erkend te worden. Het is een enorme eer om genomineerd te worden. Deze nominatie voelt als een steuntje in de rug. Dat je niet op moet geven, op de goede weg bent en dat je werk van belang is. Dat de Piket Kunstprijzen alle genomineerden een geldbedrag toekent, geeft ook een praktische steun in de rug. Het subsidielandschap in de kunst blijft een vrij complexe wereld. Dit geld kan ik gebruiken voor mijn volgende voorstelling."

Lees hier meer over Mike.

Foto: Eliza-Sophie Sekrève