Bibi Roos

Het begin

"Toen ik vijf jaar oud was, mocht ik op toneelles; eerst bij Trias in Rijswijk en daarna bij Theaterschool Rabarber in Den Haag. Daar mocht ik voor het eerst op een podium staan, teksten leren en zelf nadenken over theater. Ik vond dat vanaf het eerste moment magisch; alsof er een compleet nieuwe wereld voor me open ging waarin ik alle verbeelding kon toelaten. Ik was een vrij fantasierijk en druk kind, dus het was geweldig om daarin een positieve uitlaatklep te vinden."

De toekomst

"Ik heb heel veel zin om me nog veel breder en dieper te ontwikkelen. Ik wil graag ontregelende voorstellingen maken waarin mijn grote liefde voor taal een hoofdrol speelt. Werk dat ik zelf schrijf en waar ik in speel en als het even kan verwarring door kan zaaien. Mijn werk is tot nu toe is ook een soort onderzoek naar humor en ik voel dat ik daar zeker nog even mee door wil gaan. Mijn hoop is dat er ruimte is voor nieuw werk dat door onbegrip juist begrip oproept, dat de oprukkende letterlijkheid in de kunsten een beetje kan bevechten met een goede dosis spreekwoordelijke kak en dat ik daaraan kan bijdragen. Ik wil graag blijven onderzoeken hoe ik met lichtheid zware onderwerpen kan oppakken en als het even lukt zou ik ook heel graag andere makers ondersteunen in hun zoektocht naar vreemde verhalen. Ik hoop dus vooral op een veelheid aan uitdagingen en nieuwe manieren van samenwerking. Theater maken dat niet wordt beperkt door de grenzen van genres en ruimte voor taalonderzoek en gekkigheid."

Wat vind je van de nominatie?

"Wat een eer en wat een feest! Leuk, hoezee. Ik vind het gewoon geweldig mooi om samen met andere makers te mogen vieren dat we allemaal proberen iets moois te maken. Dat is een bijzonder hoopgevend idee." 

Foto: Eliza-Sophie Sekrève

Lees hier meer over Bibi Roos