Kele Roberson

Het begin

"Ik ben al bezig met dans sinds ik me kan herinneren en waarschijnlijk zelfs al daarvoor. Mijn vader was muzikant en artiest, dus er klonk altijd muziek in huis die vroeg om een ​​danspartner. Ik groeide op met het kijken naar voorstellingen en zag hoe andere werelden op het toneel tot leven kwamen. Ik denk dat ik me al vroeg door mijn vader en deze wereld heb laten inspireren. Danslessen voelden daarom als een natuurlijke en vooral noodzakelijke volgende stap. Op elfjarige leeftijd begon ik daarmee bij verschillende dansscholen in en rond Austin (Texas). Ik herinner me een opwinding, die als een bliksemschicht door me heen schoot. Ik werd er ontzettend blij van."

De toekomst

"Ik droom ervan om mij altijd te blijven onderdompelen in het creatieve proces; om dansdromen te blijven creëren voor de wakkere wereld: zowel die van mezelf als die van anderen. Het maken van werken die doordrenkt zijn van eerlijkheid en fantasie en die uitnodigen tot voelen en verwondering. Ik hoop nauw te blijven samenwerken en creëren met de mensen die me dagelijks diep inspireren, dichtbij en veraf en hopelijk ooit allemaal onder één dak."

Wat vind je van de nominatie?

"Ik was enorm verrast; ik kreeg het telefoontje tijdens een dinerpauze voorafgaand aan een voorstelling. Het is een eer om erkenning te krijgen voor wat ik heb bijgedragen aan deze kunstvorm, die me zo na aan het hart ligt. Ik voel me bevoorrecht dat ik dit mag delen met vele anderen door wiens bijdragen ik diep geraakt ben. Het is een inspirerende stimulans om dans te blijven delen."

Lees hier meer over Kele.

Foto: Elisa-Sophie Sekrève