Minnie Fawcett-Tang

Het begin 

"Als peuter tekende ik al dwangmatig, ik had bijna geen uitknop. En hoewel dat op zich nog niet automatisch betekent dat je een kunstenaar bent, heb ik tot op de dag van vandaag nog geen uitknop bij mezelf gevonden. Toen ik elf jaar oud was, schreef ik in mijn jaarboek; 'Over tien jaar wil ik kunstenaar zijn'. Ik denk dus dat ik ter wereld kwam met de wetenschap dat dit mijn roeping was. De afgelopen negen jaar heb ik, met de vasthoudendheid van een hond met bot, geschilderd en voortdurend gewerkt aan mijn artistieke handschrift; niets is ooit belangrijker voor mij geweest dan kunst."

De toekomst

"Hoe cliché dit ook klinkt; het is mijn droom om te blijven schilderen. Kunstenaar zijn is voor mij een manier om vrijheid te beleven en een persoonlijke stempel te drukken op mijn levenservaringen. Het stelt me ​​in staat om te communiceren en mijn frustraties over het jachtige, dagelijkse leven te verwerken, terwijl ik vrij beweeg tussen de werkelijkheid en een droomachtige, speelse staat van zijn. Mijn schilderwerk is geworteld in observatie; hoe meer ik schilder, des te meer ik het leven als een schilderij zie. Het alledaagse krijgt iets etherisch en de drang om mee te rennen in het moordende tempo van de aandachtseconomie vervaagt. Mijn droom is dus simpelweg de vrijheid om te blijven schilderen."

Wat vind je van de nominatie?

"Ik voel me enorm vereerd en totaal overrompeld. De afgelopen vier jaar heb ik me teruggetrokken in de bubbel van de kunstacademie en me volledig op mijn werk gestort. Op deze manier kon ik mij afsluiten voor de leegte en onzekerheid over wat me na mijn afstuderen te wachten stond. Ik was niet van plan een master of vervolgopleiding te gaan doen en bereidde me voor op de kille stilte van de 'echte wereld'. Dat ik in de emotionele wervelwind rondom mijn afstuderen voor deze prijs werd genomineerd, voelt dan ook volstrekt onwerkelijk. De wetenschap dat deze prijs me de vrijheid geeft om een ​​tijdje ongestoord in het atelier te werken, zorgt nu al voor rust in mijn hoofd. Hierdoor kan ik me echt concentreren op het maken van werk voor de tentoonstellingen die dit najaar op de planning staan."

Lees hier meer over Minnie.

Foto: Eliza-Sophie Sekrève