Chandenie Gobardhan: ‘Ik ben steeds meer bruggen gaan zien

Chandenie’s werk laat een veelheid van bewegingstechnieken en stijlen zien; Bharatanatyam en Modern gaan er samen met street styles als Hip Hop, House en Locking. De klassieke Indiase dansvorm Bharatanatyam leerde Chandenie van haar zus Poernima, die in 2021 werd genomineerd in de categorie Dans. “Poernima is ook mijn guru. De stijl is traditioneel, maar mijn zus gaat er op een heel open manier mee om. Daarom is mijn stijl ook open. Ik voel me niet ingesloten. Ik denk dat ik door de jaren heen steeds meer bruggen ben gaan zien. Er waren allerlei eureka-momenten die maakten dat de grenzen zijn vervaagd. Dingen sluiten eigenlijk vaak wonderlijk goed op elkaar aan.” Lachend vertelt ze dat haar moeder ook dansles heeft van Poernima. “En mijn vader is fanatiek met yoga. Mijn ouders hebben ons altijd enorm gesteund.”

Leeds, Londen en Den Haag

Het innovatieve danscentrum The Place in Londen heeft Chandenie veel steun geboden bij de realisatie van haar choreografie Caught Again in the Net of Rebirth; het werk is daar ook in première gegaan. Tijdens de Corona-periode volgde ze een masteropleiding Contemporary Dance Performance aan de Verve Northern School of Contemporary Dance in Leeds. Ze leerde het Engelse danslandschap beter kennen en zo ging ook het Londense balletje rollen. Haar werk Caught Again in the Net of Rebirth was dit voorjaar niet alleen in The Place te zien, maar ook in Manchester. Toch voelt ze zich niet gebonden aan Engeland. “Ik wil niet per se een vaste thuisbasis hebben. Dat past niet bij me. Ik ben Haags. Ik wil Nederland graag vasthouden en mijn werk ook daarheen brengen en zeker ook naar Den Haag.” Caught Again in the Net of Rebirth is op 30 april te zien in het Haagse theater Korzo en op 19 juni in De Schuur in Haarlem. De voorstelling haakt in op grote levensthema’s: schepping, behoud, transformatie, verval, vergaan. “Die grote thema’s horen bij mijn ambities”, zegt Chandenie. “Ik kan me niet voorstellen dat ik wat me bezighoudt niet zou verwerken in mijn choreografieën. Ik ben ook kunstenaar wanneer ik niet op het podium sta, niet een andere persoon.”

Home of Māyā

De naam van Chandenie’s gezelschap luidt The Home of Māyā. De term māyā stamt uit het Sanskriet en staat voor ‘wereldse illusies’. “Ik ga door het leven als Hindoe”, zegt Chandenie in haar profielfilmpje op de website van Piket. Dat lijkt op het eerste gezicht in tegenspraak met haar open en verbindende houding, maar volgens Chandenie is het juist een goed uitgangspunt. “In het Hindoeïsme zijn er eigenlijk geen regels. Het is meer een manier van denken die heel erg met de tijd mee kan. Daarom sluit die levenshouding zo goed aan bij mijn artistieke praktijk.” Ze danst in haar gezelschap mee als performer, maar “ik heb de rol van choreograaf.” Haar dansers hebben allemaal een andere achtergrond. “Dat vind ik juist leuk om mee te werken. Ik ben nieuwsgierig, ik vind het leuk om te leren. In Hip Hop heb je ook het principe van ‘each one teach one’. Dat spreekt me aan. Het gaat om samenkomen in een gezamenlijke manier van tegenover het leven staan.” De openheid die Chandenie kenmerkt, uit zich ook in haar houding ten opzichte van queerness. “Queer gaat voor mij automatisch samen met verhalen waarin ik me niet kon vinden. Ik wil er open over zijn voor de mensen die met mij willen werken. Ik ben een gelaagd persoon en dat wil ik ook doortrekken in mijn werk.”

Het grote podium

Onlangs werd Chandenie benaderd door het Londense Sadler’s Wells Theatre met een opdracht voor een korte productie met haar eigen gezelschap voor het grote podium. De première moet plaatsvinden in juni 2027. Hier komt het geldbedrag van de Piketprijs goed van pas. “Natuurlijk krijgen we voor de productie financiële ondersteuning, maar vaak schiet de maker er toch een beetje bij in”, legt Chandenie uit. “Ik wil het geldbedrag van de prijs gebruiken om mezelf te betalen.” Ze is nog heel erg in het beginstadium van het proces, de onderzoeksfase. “Ik ging natuurlijk meteen nadenken over een onderwerp. Maar ja, het is dan net zoals met de liefde, als je die zoekt dan vind je hem niet. Uiteindelijk ben ik dus gestopt met heel bewust zoeken. Maar toen ik op een woensdagavond gewoon met mijn moeder voor de TV zat, wist ik het ineens; het moet gaan over onvoorwaardelijke toewijding.” De opdracht van Sadler’s Well’s is in lijn met het rapport van de vakjury Dans, die Chandenie omschreef als ‘vooruitstrevend’ en ‘relevant’. Het is in deze context veelzeggend dat Chandenie recentelijk ook genomineerd is voor de Innovatieprijs Nederlandse Dansdagen Maastricht 2026. De erkenning is verklaarbaar: ‘toewijding’ lijkt een begrip te zijn dat heel goed bij Chandenie past.

Foto: Eliza-Sophie Sekrève
Tekst: Anna Beerens