Levenscyclus staat centraal in nieuwe dansvoorstelling Chandenie Gobardhan

Caught Again in the Net of Rebirth draait om de Trimurti en de hindoeïstische cyclus van creatie-behoud-vernietiging. “Ik vond deze cyclus heel fascinerend en door mijn onderzoek ben ik het beter gaan begrijpen: ik leef de cyclus nu echt”, zegt Chandenie. “Je kan de levenscyclus op macro- en microniveau bekijken. Bijvoorbeeld de cyclus van geboorte, opgroeien en sterven, maar ook het verloop vriendschappen die ontstaan, opbloeien en uit elkaar vallen. In mijn voorstelling kijk ik naar de Trimurti met een uitgezoomde lens.” Vanaf eind januari danst Chandenie ook mee in een voorstelling van haar zus Poernima.

‘Mijn zus is supertrots’

De nominatie voor de Piket Kunstprijzen kwam ‘totaal onverwachts’ voor Chandenie. Ze kende de prijs wel, omdat Poernima eerder werd genomineerd, in 2021. “Zij is supertrots. Mijn zus is echt een voorbeeld voor mij. Voor mij is de nominatie een bevestiging dat ik het goed doe. Ik heb soms namelijk het gevoel dat ik nog aan het tuinieren ben; dat ik nog steeds met mijn handen in de grond zit en de groente nog niet kan oogsten.” Voor de 28-jarige is nu een belangrijk moment in haar carrière aangebroken.“ Na de première van Caught Again in the Net of Rebirth wil ik echt doorpakken in plaats van afwachten. Met de prijs zou ik het liefst meer werk maken en ervoor zorgen dat meer mensen mijn werk kunnen ervaren en delen. Mijn droom is om steeds meer te creëren en verbinden.”

Dans met de paplepel ingegoten

De Haagse danseres en choreograaf was altijd al omringd door dans. “Mijn oudere zussen waren al bezig met dans toen ik nog jong was. Ik zag mijn zus Poernima groeien in haar journey; iets dat mij altijd heeft geïnspireerd. Als Poernima een optreden had, stond ik al in de coulissen de dansjes mee te doen." Ze begon bij de dansmariekes rond haar vijfde. “Ik hield van gezelligheid én dansen.”  Door haar zus kwam zij in aanraking met de klassieke Indiase dansstijl Bharatanatyam, maar daarnaast beheerst zij veel meer technieken en stijlen, zoals modern en verschillende streetstyles. “Het is moeilijk om een label te plannen op mijn dansstijl. Het is een combinatie van moderne dans, hiphop en Bharatanatyam”, vertelt ze. Naast het dansen geeft Chandenie workshops, speelt en danst in commercials en is mentor voor jonge, talentvolle dansers. “Alles wat ik doe, draait om dans. Als ik er niet zelf mee bezig ben, dans ik vaak zelf in het werk van andere choreografen of commercials. Zo heb ik onder andere in commercials voor Nike en Apple. In de Apple Store kun je mij ook terugvinden: ik sta op een van de foto’s in de galerij van iPhones die je kunt uittesten.” 

Wars van labels

Met haar dansvoorstellingen wil Chandenie publiek aanspreken voorbij het idee van ‘anders zijn’ en bijdragen aan danstheater waarin transnationale, transreligieuze, feministische en queerperspectieven leidend zijn. Ze geeft een voorbeeld. “Het algemene beeld van mijn cultuur bij het Nederlands publiek is vaak vastgeroest, maar de onderwerpen die ik aansnijd zijn juist heel universeel”, legt ze uit. "Mijn werk richt zich niet op een specifieke groep of overtuiging. Vaak worden er snel labels geplakt op basis van uiterlijk of eerste indrukken, terwijl iedereen veel meer is dan dat. Als Hindoestaanse maker kan dit verwachtingen oproepen, maar mijn doel is juist om mensen te verrassen, hen uit te dagen zichzelf en hun ideeën te bevragen na het zien van mijn voorstellingen”, aldus Chandenie. 

Ze kijkt uit naar de uitreiking van de Piket Kunstprijzen op 10 november in Theater aan het Spui in Den Haag. “Het geeft me veel voldoening om mijn ouders bij deze momenten te hebben. Ze zijn altijd zo trots. Dit soort bijzondere momenten betekenen niet alleen veel voor mij, maar ook voor hen.” 

Foto: Eliza-Sophie Sekrève
Tekst: Tanja Verkaik