Danseres Elaine Meijerink combineert podium met filmset

‘De combinatie van acteren en dans geeft een gevoel van vrijheid’

Van jongs af aan is de geboren Nijmeegse in de ban van dans. Als kleuter kon ze al niet stilzitten bij het horen van muziek. Dansles kon niet uitblijven en als tiener stroomde ze door naar gerenommeerde dansopleidingen: Codarts in Rotterdam en het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Beide opleidingen rondde zij af. “Ik acteer en dans, maar als mensen aan mij vragen wat ik doe, zeg ik vaak dat ik kunstenaar ben”, vertelt Elaine. “Maar het is wel zo dat de dans voor mij de basis is voor alles.” 

Ze is geïnteresseerd in de gelaagdheid van de mens. “En in hoe je als performer niet alleen een beweging uitvoert, maar ook iets van jezelf zichtbaar durft te maken”, legt ze uit. “Vroeger dacht ik dat dans vooral draaide om controle, kracht, techniek en beheersing. Gaandeweg ben ik gaan ontdekken dat juist de delen die ik vroeger probeerde weg te stoppen, onzekerheid, zachtheid, twijfel, kwetsbaarheid, juist onderdeel zijn van wat iemand menselijk maakt. Niet ondanks die lagen, maar dankzij die lagen ontstaat er verbinding.”

Hoofdrol in film

Het acteren heeft ervoor gezorgd dat ze een andere kant van zichzelf heeft leren kennen. Haar eerste klus, een hoofdrol in de film Piece of my Heart, kwam op verrassend wijze op haar pad. “Ik kreeg een berichtje van een castingbureau via Instagram, eerst dacht ik dat het spam was. Ze vroegen mij om in coronatijd auditie te doen met een selftape. Die heb ik gemaakt in mijn slaapkamer. 

Een maand na deze ‘auditie’, in januari 2021, kreeg ik al een telefoontje dat de rol voor mij was.” Ze had een half jaar de tijd om acteerlessen te volgen om zich voor te bereiden op haar rol, omdat de opnames die zomer plaatsvonden. In 2022 kwam de film uit. Piece of my Heart vertelt het verhaal over de ultieme vriendschap tussen danseressen Irma, gespeeld door Elaine, en Olga en speelt zich af in de ambitieuze danswereld van het klassieke ballet, tegen de achtergrond van de losbandige jaren zeventig in Amsterdam.

‘Freelancebestaan past bij mij’

Elaine liep stage bij Introdans en het Scapino Ballet, maar heeft in 2025 voor het freelancebestaan gekozen. “Ik vind het leuk om meerdere projecten te doen, niet alleen voor een gezelschap”, vertelt ze. “Het freelancebestaan past bij mij.” De combinatie van acteren en dans geeft haar een gevoel van vrijheid. 

“Ik ben heel lang getraind om mijn lichaam te beheersen. In dans is dat ook noodzakelijk: je bouwt een instrument op, je verfijnt techniek en zoekt precisie. Op de dansopleiding heb ik vooral geleerd om de vorm te beheersen, maar via acteren heb ik ontdekt hoe ik daar iets anders aan kon toevoegen; mijn waarheid. Beiden vullen elkaar aan. Geloofwaardig spel zie je ook wel of niet terug in dans. Soms moet je juist iets durven loslaten om echt iets te kunnen laten zien. De techniek die ik jarenlang heb opgebouwd geeft mij juist de vrijheid om los te laten. Om niet alleen een beweging uit te voeren, maar echt aanwezig te zijn. De techniek is niet het eindpunt maar het kanaal.” 

Als jong meisje was Elaine heel verlegen en dans was voor haar een manier om zichzelf te uiten.  Wat haar ook aansprak aan dans is de structuur. “Ik hield daar wel van: schema’s. Tegenwoordig ga ik meer met de stroom mee. Ik mag nog wel gebruikmaken van de faciliteiten van Codarts en Scapino, zoals het volgen van danslessen en workshops. Dat is heel fijn.”

‘Bijna spirituele ervaring’

Elaine komt uit een creatief gezin. “Mijn moeder zat op de dansopleiding in Arnhem, maar moest stoppen vanwege een blessure. Mijn zus tekent veel en zaten er veel kunstenaars in de familie”, zegt ze. Een van de meest bijzondere projecten waar Elaine momenteel bij betrokken is, is de voorstelling Wolf van choreografe Fay van Baar. 

In deze voorstelling wordt ruimte gecreëerd voor een wereld waarin een wild woman kan bestaan. “Het is een duet dat begint met heel synchrone dansbewegingen, maar gaandeweg steeds vrijer in de beweging wordt. Ik vind het een heel inspirerend werk, dat goed is uitgewerkt. Om hierin te dansen is bijna een spirituele ervaring”, vertelt Elaine. 

Ze merkt tijdens voorstellingen dat er ruimte is om het publiek te bereiken ‘en zelfs een beetje uit te dagen in beweging.’ “Het spel en de wisselwerking met het publiek geven mij energie. Op zulke momenten voelt het alsof ik voorbij de choreografie ga; alsof er een andere laag opent waarin alles samenkomt: lichaam, muziek, ruimte en publiek.” Wolf is dit jaar nog te zien op de Nederlandse Dansdagen, Masdanza (Mallorca) en Flock Festival in Duitsland.

Engelse serie en vrouwelijke woede

“Tijdens de Nederlandse Dansdagen dans ik ook in de voorstelling Ignis van Zoë Greten. Dat stuk heeft ook een feministische insteek, maar op een andere manier.” Ignis zoomt in op vrouwelijke woede. “Een technisch uitdagende voorstelling”, vertelt Elaine. “Ik heb samen met Zoë op het Koninklijk Conservatorium in Den Haag gezeten.” 

Ook stond de inmiddels in Amsterdam woonachtige danseres/actrice dit jaar voor het eerst op een filmset in het buitenland voor de Britse misdaadserie Winter met bekende acteurs als Richard Armitage en Annabel Scholey. “Het gaat om een gastrol, maar ik vind het heel leuk om verschillende dingen te doen.” Het is nog niet duidelijk of Winter ook op de Nederlandse televisie te zien zal zijn. Elaine is ‘ontzettend dankbaar en enthousiast’ over haar nominatie voor de Piket Kunstprijzen. Het prijzengeld van Piket Kunstprijzen zou ze willen gebruiken voor een eigen project. Haar doel als danseres is om ‘het publiek iets te laten voelen’.

“Mijn ultieme doel is dat het hen raakt. De vorm is daarin ondergeschikt. Ik wil het publiek terugbrengen naar voelen, verbinden en aanwezig zijn. Misschien juist omdat we zo gewend zijn geraakt om te analyseren, te verklaren en soms ook afstand te houden”, aldus Elaine.

Tekst: Tanja Verkaik
Foto: Eliza-Sophie Sekrève